Fortepian we mgle

recenzje

Fortepian bez strun

"Schlattner nie jest pisarzem efekciarskim. Jego proza stroni od formalnych eksperymentów i narracyjnych ekstrawagancji. W gruncie rzeczy powieść Schlattnera to tradycyjny Bildungsroman opisujący niełatwe kształtowanie charakteru jednostki wykorzenionej ze swojej kultury, języka i tradycyjnej wspólnoty. Jednak autor Fortepianu we mgle jest pisarzem rasowym, który na modelowym szkielecie powieściowym osadza na pozór zupełnie nieprzystające do niego elementy, począwszy od wątków zaczerpniętych z folkloru saskiego, rumuńskiego i węgierskiego, a skończywszy na czystej wody surrealizmie".
Sebastian Szymański, "kulturaliberalna.pl"

recenzje

Historia bez złudzeń

"Choć Fortepian we mgle jest opowieścią lokalną o raju utraconym, czyli Siedmiogrodzie (Transylwanii), jej wymiar uniwersalny jest oczywisty dla każdego Europejczyka, dotyka nie tylko obecnych u Schlattnera rumuńskich chłopów, węgierskiej arystokracji, saskiej burżuazji, Ormian, Żydów, Serbów i Cyganów. Jak mówi Clemensowi jeden z bohaterów powieści, pastor Seraphin: 'Jedno wiem. Sto lat minie i nikt nie da rady z tym stuleciem dojść do ładu'".
Krzysztof Cieślik  "Polityka"

recenzje

Klasyczna powieść Eginalda Schlattnera

"Eginald Schlattner zaprasza nas do XX-wiecznej Rumunii, gdzie tłem historycznym są ostatnie chwile panowania króla Michała I, 'wyzwolenie' kraju przez Armię Czerwoną oraz powstanie Republiki Ludowej Rumunii. Wśród tych wydarzeń trafiamy w tygiel kulturowy, który tworzą Rumuni, Cyganie i Serbowie, próbujący odnaleźć się w nowej, socjalistycznej rzeczywistości".
Agnieszka Kochańska, "Bookznami.pl"

recenzje

Krowy słuchają Mozarta

"Książka Eginalda Schlattnera to proza monumentalna. Pokazuje przemiany i zawiłą historię Rumunii XX stulecia. I wiecie co? To wcale nie jest nudne".
Aneta Szeliga, "Metro"

recenzje

O książce niedzisiejszej

"Powieść Schlattnera jest epopeją narodu, któremu przyszło żyć w społeczeństwie multikulturowym. Niemieccy Sasi współistnieją tam z Cyganami, ludnością rumuńską, nielicznymi już Żydami, sąsiadującymi Szwabami i Serbami oraz przybyłymi wojskami rosyjskimi. (...) Siedmiogród tamtych czasów przypomina też trochę przedwojenną Polskę z jej kulturowymi i etnicznymi problemami".
Ryszard Knapek, "artPapier"

recenzje

Recenzja "Fortepianu we mgle" w "Dzienniku Wschodnim"

"To epicka opowieść o niszczeniu kultur, czego symbolem jest tytułowy fortepian – rozbity i pozbawiony strun. Świetna choć niełatwa proza o powojennym systemie, zagubieniu, destrukcji i beznadziei".
Maria Kolesiewicz, "Dziennik Wschodni"

recenzje

Rewolucja i inicjacja

"Rumuńska epopeja, pełna znaczeń, anegdot i zadumy nad światem, który rozpadł się w pył. Bohaterowie walczą z historią, zasłaniając się przed jej niszczycielską mocą… kulturą".
Beata Zatońska, "TVP Info"

recenzje

Zakonnica na traktorze, fortepian w oborze - realny socjalizm oczami rumuńskiego pastora

"Fortepian we mgle to najnowsza powieść Eginalda Schlattnera. Rumuński pastor pochylił się nad historią swojego kraju. Wykorzystując ją jako punkt wyjścia stworzył barwny, żywy i monumentalny obraz wielokulturowego społeczeństwa uwikłanego w trudne czasy. Ciężar tej historii poznali wszyscy ci, którym niegdyś przyszło żyć w komunizmie. Każdy mieszkaniec dawnego bloku wschodniego zapewne znajdzie w tej powieści cząstkę siebie i swojego świata".
Anna Balcerowska, "Wywrota.pl"